هدف سحرآمیز «۱۰ هزار قدم در روز» که سالها به عنوان استاندارد طلایی پیادهروی روزانه مطرح بود، اکنون توسط علم مورد بازنگری قرار گرفته است. یک مطالعه جامع جدید که در مجله معتبر «لنست» منتشر شده، نشان میدهد که تنها ۷۰۰۰ قدم پیادهروی در روز میتواند خطر مرگ زودرس را به شکل قابل توجهی کاهش دهد و مزایای سلامتی عمدهای به همراه آورد.
این یافتهها که بر اساس تحلیل دادههای بیش از ۱۶۰ هزار نفر به دست آمده، میتواند انگیزهبخش بهویژه برای سالمندان و افراد کمتحرک باشد تا با هدفی دستیافتنیتر، فعالیت بدنی خود را افزایش دهند.

چرا ۷۰۰۰ قدم، عدد جادویی جدید برای سلامتی است؟
برخلاف باور رایج، تحقیقات نشان میدهد که برای بهرهمند شدن از مزایای اصلی پیادهروی، لزومی به رسیدن به رقم ۱۰ هزار قدم نیست. محققان دریافتند افرادی که روزانه حدود ۷۰۰۰ گام برمیدارند، در مقایسه با گروههای کمتحرک، از مزایای زیر بهرهمند میشوند:
- کاهش قابل توجه خطر مرگ زودرس
- کاهش خطر ابتلا به بیماریهای قلبی-عروقی، دیابت نوع ۲ و برخی سرطانها
- کاهش خطر زوال عقل و افسردگی
نکته امیدوارکننده این است که حتی افزایش اندک فعالیت نیز موثر است. افرادی که از ۲۰۰۰ به ۴۰۰۰ قدم در روز رسیدهاند نیز بهبودهایی در سلامت خود مشاهده کردهاند.
هدف دستیافتنی: کلید تشویق سالمندان به تحرک
یکی از نقاط قوت این پژوهش، واقعگرایانه بودن هدف پیشنهادی آن است. برای بسیاری از افراد بهویژه سالمندان، افرادی با بیماریهای مزمن یا کسانی که سالها کمتحرک بودهاند، هدف ۱۰ هزار قدم اغلب دور از دسترس و دلسردکننده به نظر میرسد.
تعیین هدف ۷۰۰۰ قدم پیادهروی به عنوان یک معیار کافی و موثر، میتواند مانع روانی بزرگی را برطرف کند و افراد بیشتری را ترغیب به شروع و تداوم حرکت کند. این پیام ساده اما قدرتمند است: هر قدمی مهم است و برای دیدن فواید چشمگیر، نیازی به ورزش ماراتن نیست.
پیادهروی روزانه: یک داروی همهجانبه و در دسترس
پیادهروی به عنوان یک فعالیت بدنی ساده، کمهزینه و قابل اندازهگیری (با استفاده از گوشیهای هوشمند یا گامشمارها)، مزایایی فراتر از سلامت قلب دارد. این مطالعه ارتباط آن را با سلامت مغز، حفظ استقلال در سالمندی و کاهش خطر زمینخوردن نیز مورد تأکید قرار میدهد.
این فعالیت را میتوان به راحتی در زندگی روزمره گنجاند؛ مانند پیادهروی برای خریدهای کوچک، قدم زدن در پارک یا حتی راهرفتن در هنگام مکالمه تلفنی. این یافتهها ممکن است آینده دستورالعملهای سلامت عمومی را تغییر دهد و بر دسترسیپذیری و تداوم فعالیت بدنی، بیش از اهداف عددی بلندپروازانه تأکید کند.

























Leave a Reply